Borboleta

Tijdens het tv kijken werd zij geraakt door het prachtige lied ‘Borboleta’ van Fernando Lameirinhas. Het was de combinatie van de warme stem van Fernando Lameirinhas en de tekst over de vlinder die als vertaling in beeld kwam. Ze maakte een aantekening achterin haar agenda; voor ooit. En ooit duurde gelukkig nog even. Twee jaar achter elkaar schreef zij de aantekening over bij het begin van een nieuw jaar en een nieuwe agenda.

Tot in april van dit jaar de dag daar was de aantekening van toepassing werd. Haar man overleed ondanks ziekte toch nog onverwacht. En voor haar was het duidelijk, Borboleta zou een van de muziekstukken zijn tijdens de afscheidsplechtigheid.

“Vlinders zijn we allemaal
Ontwerp van God
Eerste stap in het bestaan
Aarde, ruimte dat zijn wij allemaal
Met liefde en vreugde
Zullen we vleugels
In mooie kleuren schilderen
Liefhebben en beseffen
Dat ons verblijf hier kort is. “

(tekst gaat verder onder de foto)

Vlinder uitvaart naar het liedje Borboleta


Na haar persoonlijke laatste woorden aan haar man bevestigde zij een houten vlinder aan de uitvaartkist met zijn lichaam waarna het prachtige lied de ruimte van de kleine aula vulde. Voor even vloog deze vlinder mee voor de duur van het afscheid en op de laatste wandeling langs de bomenlaan van het crematorium om daarna met haar mee naar huis te vliegen als blijvende herinnering.

De schoonheid van dit zo passende afscheid echoot nog altijd na.

” Als de tijd komt, rijp is
Zullen we ons moe te ruste leggen
In het stof der aarde
Waar we vandaan kwamen
Zullen we eindelijk rusten.”

Het liedje in de uitvoering zoals zij hem voor het eerst hoorde en zag: https://youtu.be/-j28Ii-4pzQ

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *