Wat moet dat moed

Als gebruikelijke rituelen niet mogelijk zijn kunnen we niet anders dan met andere ogen en met veel creativiteit en moed kijken naar hoe we dan wel afscheid kunnen nemen.

Om een afscheid niet te laten overschaduwen door wat niet kan is het belangrijk ons te richten op wat wel kan. Zo ontstaan er vaak hele mooie, nieuwe manieren om ergens naar te kijken.

klein plantje dat net begint te groeien als bemoediging

Op een later tijdstip samen met mensen die er niet bij waren foto’s of videobeelden van het afscheid bekijken kan bijvoorbeeld een waardevol onderdeel worden van het rouwproces. Praten met elkaar en luisteren naar elkaars verhalen en ervaringen. Een condoleance zoals de meeste mensen van ons dat kennen is niet meer mogelijk, om toch mensen de kans te geven om afscheid te nemen reden er eerder deze week in Friesland belangstellenden met hun auto of fiets langs de uitvaartkist om op die manier toch een laatste groet te brengen.  Anders? Ja. Met meer afstand? Ja. Maar wel een laatste eerbetoon en een laatste groet. Veel mensen maken ook een erehaag in de straat waar iemand woonde als de rouwauto onderweg naar de laatste rustplaats daar nog een keer door heen rijdt.

Met je mobiele telefoon kan je eenvoudig een boodschap opnemen en in een aula afspelen, zo kan iemand die niet fysiek aanwezig kan zijn toch onderdeel zijn van het afscheid.

Mensen branden thuis een kaars op het tijdstip van de ceremonie om zo even bewust stil te staan bij het afscheid. En zo zijn er nog legio ideeën. Die anderhalve meter afstand is vreselijk, maar ook vreselijk noodzakelijk. En als we daar doorheen kijken en echt zien en voelen ontstaan er ook nu prachtige dingen bij een afscheid.
En later, als de behoefte daar is, komen we weer samen en houden we elkaar vast terwijl we herinneringen ophalen.

Voor meer informatie kun je me altijd bellen, mailen of een whatsapp-berichtje sturen: 06-11508295 of josche@solaceuitvaartbegeleiding.nl

(De quote ‘Wat moet dat moed’ is niet van mijzelf, ik heb hem jaren terug ergens eens gelezen. De bedenker is mij onbekend. )

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *