Kleine stillevens? Maak foto’s, het klinkt zo voor de hand liggend.

Maar laatst tijdens het luisteren van een podcast hoorde ik Julia de Jong van @juliasvalues tussen allerlei tips over de afwikkeling van een nalatenschap zeggen: “Leg kleine stillevens vast. Binnen een paar dagen na een overlijden is ‘de ziel’ uit een huis. Vreemden zetten de stoelen anders en de kopjes verkeerd terug in de kast. Door het nemen van (mentale) foto’s van de persoonlijke inrichting van het huis neem je emotioneel afscheid. De manier waarop de kopjes staan, de hoed aan de kapstok, de hondenriem aan een haakje.”

En ik dacht bij mezelf… Ai! Dat had ik eerder willen horen. Terugscrollend tussen de foto’s op mijn telefoon vind ik gelukkig wel nog het een en ander, maar ik vind het wel heel jammer dat ik er niet bewuster meer foto’s van gemaakt heb. Hele bewuste plaatjes van hoe het was voordat we begonnen met opruimen en leegruimen. De kledingkasten, de studeerkamer, de snuisterijen in de de vensterbank…

We zeggen het wel vaker als we families begeleiden bij een afscheid: beter mee verlegen, dan om verlegen.
Dan hebben we het meestal over iemand die in de uitvaartkist ligt, foto’s van handen die elkaar vasthouden of bijvoorbeeld foto’s van het vertrek uit huis etc. etc.

Maar dit geldt dus ook zeker voor de kleine stillevens van iemands leven!